Merhaba…Sevgili kahramankent.net okurları, bu hafta da yine birlikteyiz. Toplumuzun en önemli sosyal sorunu olan, kanayan yarası, bizim çocuklarımız, yani sokak çocuklarına değinmek istiyorum. Eminim sizlerde benim kadar bu konuda duyarlısızdır.
Öncelikle bu sorunu temelden çözmek, sorunun oluşumunu takip etmek gerekiyor. Neden bir çocuk sokakta yaşamayı tercih eder! bir soralım kendimize, neden ailesiyle değil de sokaklar? O soğuk, ıssız, aç, perişan yaşamı benimser?
Gözlemlerime ve araştırmalarıma göre çoğunlukla sorunun kaynağı ailede bitiyor. Maalesef toplumumuzdaki bazı aileler çocuklarına karşı çok duyarsız davranışlar sergiliyorlar. Sorunların başında aile içi şiddet, birey yerine koymama, öz güven verememe ve bunun yanı sıra sevgisizlik gibi olması gereken duygusal ve mantıksal eksiklikler.
Kimi aileler maddi durumları iyi olan, çocuklarına parayı verip nerede nasıl harcadığı takip etmeden kendi haline bırakıyorlar. Oysa ki çocuk gidiyor bunu internet cafeler de yada kötü alışkanlıklar edinip, kötü arkadaşlıklar kurarak kendilerine yeni bir yaşam tarzı uyduruyorlar. Bu alışkanlıklar kimi zaman sigara gibi kendine zarar veren alışkanlıklar olsa da ondan daha zararlı maddesel bağımlılıklar edine biliyorlar. Başlıca ele alıcak olursak: esrar, eroin, tiner diye sıraya biliriz. Çocuk ne yaptığını bilmeden bu tarza ayak uyduruyor. Kendilerine zarar verdikleri yetmezmiş gibi çevre kirliliği de oluşturuyorlar. İnsanların yollarını kesip haraç isteyip, dilencilikte yapabiliyorlar. Sırf biraz daha madde alıp kullana bilmek için yapıyorlar bu olumsuzlukları. Hal böyle olunca insanların tepkisini toplayıp toplumdan dışlanıyorlar. Çünkü artık insanlar geç saatlerde dışarı çıkmaya cesaret edemiyor korkuyorlar. Bu çocukların asi olanları da var tabii. Yanlarında taşıdıkları kesici aletlerle bulundurup tehdit edip korkutuyorlar. Zarar verdikleri de oluyor insanlara. Sonuçta ne oluyor? küçük yaşta sabıkalı bireyler oluyorlar. Kimi zaman bu yolda daha büyük hatalar yaparak hapislerde çürüyorlar.
Bu çocuklarımızı nasıl topluma kazandıra biliriz bunun çözümünü bulmamız gerekiyor.
Aileler olarak çocuklarımızı daha çok sevelim, ilgilenelim, takip edelim ve onlara arkadaş gibi yaklaşalım. Her ne olursa olsun ne yaparlarsa yapsınlar geriye dönüp baktıklarında onları kucaklayacak bir kucağın varlığını bilsinler. Bilsinler ki çözümü kaçarak dışarılarda aramasınlar, ailesinin daima yanında olduğunu hissetsinler.
Devlet ve toplum olarak yapıla bilecek bir takım etkinliklerde olabilir.
Geçtiğimiz kış aylarında çok taktir ettiğimiz bir etkinlik düzenlendi. Belediyemizin ve Emniyet teşkilatının el ele düzenlediği, Çıraklık Eğitim Merkezinde sokak çocuklarımıza eğitim verildi ve onları motive etmek amaçlı günlük harçlık temin edildi. Bana göre şimdiye kadar yapılmış en büyük düşüncelerden biriydi. Çocuklarımıza bir meslek edinerek, kendi paralarını emek sarf ederek, hak ederek kazanç sağlamayı öğrendiklerine inanıyorum. Bu eğitim seferberliği daha da geniş bir çerçevede incelenerek bir çok şey yapılabilir diye düşünüyorum. Onlara kalacak yerler yapılabilir. Bu yerlerde onlara gereken eğitim verilebilir. Sevdikleri dallarda sosyal faaliyetler düzenlene bilirler.
Nasıl huzur evleri varsa ya da çocuk yuvaları onlara gösterilen ilgi ve şefkat bu çocuklar ada gösterile bilir.
Çocuklarımız bizim yarınlarımız ve bizim aynalarımız. Neye bakarsak karşımızda onu görürüz. Onları kaybetmeyelim kazanalım…
Seray Sezin
Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir
Yorumlar
Öncelikle sitemize hoşgeldiniz. Gerçekten güzel bir konuya temas etmişiniz. Sizi tebrik ediyorum. başarılı yazılarınızın devamını diliyorum. Kaleminize, yüreğinize sağlık